Podstawowym elementem konstrukcji nośnych jest stojak S (nr kat. 343), który mocuje się pionowo bezpośrednio lub pośrednio do ściany, sufitu lub posadzki stalowej/betonowej. Maksymalny rozstaw stojaków powinien wynosić 2400 mm, a minimalny 1500 mm. Do stojaka montowane są wysięgniki W (nr kat. 344) na zasadzie specjalnego zaczepu. Minimalna odległość wysięgników w pionie wynosi 200 mm. Większe odległości są krotnością podziałki perforacji stojaka równej 100 mm i mogą wynosić 300 mm, 400 mm itd. Ze względu na rozstaw stojaków można stosować jako konstrukcję wsporcze same wsporniki lub przy większych odległościach stojaków drabinę kablową D (nr kat. 346) mocowaną do wspornika W z użyciem docisku drabiny DD (nr kat. 353/1). Dopuszczalne obciążenie jednostkowe, gdzie maksymalne ugięcie drabiny kablowej nie przekracza 6 mm, przy optymalnym rozstawie stojaków wynosi: dla DK-120 – 25 kg/m (karta kat. nr 346) – przy rozstawie stojaków 2,4 m dla DK- 240 – 40 kg/m (karta kat. nr 346) – przy rozstawie stojaków 2,0 m dla D – 420 – 55 kg/m (karta kat. nr 346) – przy rozstawie stojaków 1,8 m dla O – 500 – 70 kg/m (karta kat. nr 346) – przy rozstawie stojaków 1,5 m 

Na drabinach lub bezpośrednio na wysięgnikach układa się kable sygnalizacyjne i sterownicze, rury stanowiące trasę impulsową, które występują w instalacjach aparatury kontrolno-pomiarowej i automatycznej regulacji. Konstrukcje te stosowane są głównie w energetyce i innych obiektach przemysłowych, w których wykonawcą prac montażowych jest Entar. 

Każda drabina posiada z jednego końca przetłoczenie, które przy montażu wchodzi do wewnątrz końca następnej drabiny. W przypadku montażu drabin o takich samych końcach lub montażu drabin z trójnikiem T (karta kat. nr 347), czwórnikiem C (karta kat. nr 348), przewężeniami (karta kat. nr 349/1-4), łukiem poziomym ŁH (karta kat. nr 350) lub segmentem łuku pionowego SŁW (karta kat. nr 351) należy stosować łączniki (karta kat. nr 352/1-3) z użyciem śrub z łbem grzybkowym z podsadzeniem M 10×20, podkładek i nakrętek. 

Inną grupę stanowią elementy konstrukcji wsporczych przy których można stosować konstrukcje nośne bez stojaka np. bezpośrednie mocowane wspornika WS karta (kat. nr 345) do konstrukcji stalowych (np. poprzez spawanie) lub do ścian betonowych (z użyciem kołków rozporowych). 

Istnieje także możliwość mocowania drabiny kablowej bezpośrednio do ściany w płaszczyźnie pionowej z użyciem uchwytu drabiny UD (karta kat. nr 353/2) lub uchwytu mocującego UM (karta kat. nr 353/3). 

Jako środek przeciwporażeniowej ochrony przed dotykiem pośrednim (zgodnie z PN-91/E- 05009/41) stosuje się połączenia wyrównawcze. Szczegóły realizacji ochrony przedstawia „Instrukcja montażu konstrukcji wsporczych pod trasy kablowe i rurowe”- opracowanie własne. 

Wszystkie prefabrykowane elementy konstrukcji nośnych wykonane są ze stali węglowej konstrukcyjnej i zabezpieczone przed korozją przez cynkowanie. 

Karta katalogowa przedstawia kilka przykładowych rozwiązań konstrukcji nośnej oraz sposób łączenia jej elementów ze sobą.